قبل از هرچیز باید بدانیم که نقاط سیاه روی سطوح خارجی نمای ساختمان اغلب ناشی از باقی‌مانده موجودات کوچک زیستی، مثل قارچ و کپک در سطح می‌باشد. معمولا وقتی سطوح بیرونی نمای ساختمان را در مقیاس ماکرو مورد بررسی قرار می‌دهیم به وضوح به این نکته پی خواهیم برد که این سطوح بسیار متخلل هستند و آب به راحتی می‌تواند داخل این منافذ باقی بماند. در نتیجه، رطوبت مناسب برای تغذیه و رشد قارچ و کپک‎‌ها فراهم می‌شود.

این موجودات زیستی به پایان دوره عمر خود می‌رسند و بقایای زیستی آن‌ها لکه‌های سیاهی را روی نمای ساختمان بوجود می‌آورند. در ادامه این بقایا غذای نسل بعدی می‌شوند و این چرخه آن‌قدر در چند موسم بارانی تکرار می‌شود تا کل سطح را بپوشاند.

زایکوسیل محصولی از شرکت زایدکس هندوستان می‌باشد. مخترع زایکوسیل دکتر آجای رانکا هستند که پتنت رسمی زایکوسیل را در ایالات متحده آمریکا به ثبت رسانده اند.

از منظر این مطلب دو نوع بتن وجود دارد: 1. بتنی که ترک خورده است و 2. بتنی که احتمال ترک خوردن دارد.

هنگامی‌که بتن در شرایط انبساط و انقباض قرار می گیرد (مانند اسفنج) منبسط و منقبض می شود و اگر فشار حاصل از این تغییرات حجم از ظرفیت کششی بتن بیشتر باشد، ترک به‌وجود می آید که این نوع خاص از ترک به ترک انقباضی معروف است.

محصولات ضدآب‌سازی و آب‌بندی سطوح سیمانی، سنگی و آجری در خانواده سیلیکونی معمولی محلول ٧ الی ١٦ درصد در حلال هیدروکربنی هستند، که به علت شکل‌گیری پوشش پوسته‌ای شفاف روی سطوح اعمال شده (با قطر 1 تا 2 میکرون) تاثیر دانه تسبیحی بهتری ایجاد می‌کند و همین مسئله خود به تجسم بهتر از آب‌بندی کمک می کند و این ذهنیت را بوجود می‌آورد که این عملکرد محصول در بالاترین سطح وجود دارد؛ اما غافل از اینکه این اثر تنها به عنوان یکی از مولفه‌های ضدآب‌سازی مطرح است و نمی‌توان به مساله مانند طول عمر و میزان جذب رطوبت آن را تعمیم داد.

سیلوکزان‌ها و سیلیکون‌ها پلیمرهایی هستند که بیشتر با عنوان پلی دی متیل سیلوکزان شناخته می‌شوند. اندازه مولکول این پلیمرها به درجه پلیمریزاسیون آن ها بستگی دارد. معمولا اندازه سیلوکزان‌ها بین ٢٠ تا ۵۰ نانومتر و پلیمرهای سیلیکونی بین ١٠٠ تا ٢٠٠٠ نانومتر و گاهی اوقات بزرگ‌تر می‌باشد.