حلال زایکوسیل آب است و باید آن را به نسبت 1 به 20 در آب حل کنید و در نهایت روی سطح مورد نظر اجرا کنید. اما باید توجه داشته باشید که آبی که برای محلول‌سازی زایکوسیل استفاده می‌کنید باید قابل شرب باشد. تاکید بر قابل شرب بودن آب به این دلیل است که باید زایکوسیل با آب دارای سختی پایین محلول شود و آبی که قابل شرب باشد معمولا دارای سختی متعادل است.

برای اجرای زایکوسیل بایستی سطح مورد نظر کاملا تمیز بوده و از هرگونه لکه و روغن پاک باشد. لکه‌های کپک و رنگ‌های قدیمی نیز باید تمیز شوند.

بله. درصورتی که نفوذ آب در سطح به آرامی و با فشار کم باشد (مانند نم و رطوبت) می‌توان از زایکوسیل استفاده کرد و آن را آب‌بند کنیم. به هر حال اگر نفوذ آب با شدت و سرعت باشد (نشتی)، آنگاه باید ترک‌ها را مشخص کرده و به آب‌بندی آن‌ها توجه نمود. در هر دو حالت عملیات ضدآب سازی باید از سمت مثبت انجام شود. 

حلال‌ها حامل پلیمر هستند (پلیمر های تشکیل دهنده پوشش، سیلوکزان‌ها، سیلیکون ها و...). حلال‌های هیدروکربنی با لایه‌های زیرین معدنی سازگار نیستند. لایه‌های زیرین معدنی بخاطر داشتن گروه‌های OH در سطحشان به شدت قطبی‌اند، در حالی که حلال های هیدروکربنی غیر قطبی می‌باشند.

خیر. گچ به دلیل اینکه سیلیس ندارد، نمی‌تواند با زایکوسیل واکنش دهد و لذا امکان اجرای زایکوسیل روی سطوح گچی نیست.